ένα ΟΧΙ

Ο ήλιος λάμπει και σιγά σιγά θα μας ζεστάνει ξανά, όπως μόνο αυτός ξέρει να κάνει. Τα καταγάλανα νερά των θαλασσών θα μας καλέσουν για μια παροδική εναπόθεση των χειμωνιάτικων σκέψεών μας. Και αυτά θα τα καταφέρουν. Σε μερικές μέρες από σήμερα αυτά που σκεφτήκαμε, βιώσαμε, φοβηθήκαμε, ελπίσαμε θα αποτελούν μακρινό παρελθόν και θα επιστρέψουμε στη λατρεμένη κανονικότητα των προηγούμενων πέντε χρόνων. Όλα καλά θα πάνε λοιπόν, μέχρι το επόμενο ΟΧΙ. Το ΟΧΙ εκείνο, που δε θα αποτελεί εντεταλμένη επιλογή, αλλά πινέλο για να γράψουμε στους δρόμους και στις καρδιές μας την ελπίδα. Την ελπίδα αυτή που θα βγει με βία από μέσα μας, μην μπορώντας άλλο να καταπατείται.
Και όταν αυτό το ΟΧΙ ανάψει, θα κάψει παππούδες που πίνουν καφέ, γιαγιάδες που μετρούν τη σύνταξή τους, μπαμπάδες δεξιούς, αριστερούς, μαμάδες νοικοκυρές, φεμινίστριες, θείους προικοθήρες, ξαδέρφια ανύπαρκτα, φίλους αδελφούς στον έρωτα, στον αγώνα, στο διαδίκτυο, στο βόλεμα, μικρά παιδιά κρυμμένα σε ηλεκτρονικές κρυψώνες, για να μην πάρουν τους πυροσβεστήρες, αλλά τα σπίρτα και να ξεχύσουν τη φωτιά παντού.
Έτσι με τη φλόγα του, ίσως κάνει αυτόν τον κόσμο (κόσμημα) να λάμψει, όπως οφείλει.

Υ.Γ. Οι ωραιότερες μάχες είναι αυτές που δεν έχουμε δώσει ακόμα.
Σας σκέφτομαι, σας φιλώ και σας αγαπώ.
Η δική σας Έλλη, Σταγονέλλη, Στέλλα Λάντα.

Advertisements

One comment

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s