Εμπειρίες που αποκόμισαν αυτιστικοί μαθητές μετά τη συμμετοχή τους σε μαθήματα θεάτρου.

 

Untitled

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε το 2013  στο ειδητικό περιοδικό “British Journal of Learning Disabilities” (Βρετανικό Περιοδικό Μαθησιακών Αναπηριών – τεύχος 43, σελ. 8-15). Παρουσιάζει τα αποτελέσματα κατάλληλα δομημένων / προσαρμοσμένων συνεντεύξεων αυτιστικών μαθητών που συμμετείχαν σε θεατρικά μαθήματα. Οι συνεντεύξεις περιλάμβαναν  ειδικά σύμβολα, φωτογραφίες και βίντεο. Οι πληροφορίες οι οποίες αντλήθηκαν με αυτά τα μέσα είναι σημαντικές για την κατανόηση εκ μέρους μας της αξίας συμμετοχής αυτιστικών μαθητών σε τέτοια προγράμματα.

Οι μαθητές (6 κορίτσια, 4 αγόρια, 16-18 ετών) ήταν σε θέση να εκφράσουν την ικανοποίηση ή τη δυσαρέσκειά τους για διάφορα μέρη του μαθήματος, όπως π.χ. για το ζέσταμα (προετοιμασία), τις πρόβες ή την παράσταση. Όλοι οι μαθητές έδειξαν να κατανοούν τι γίνεται στο θέατρο και στις παραστάσεις. Μάλιστα, πολλά παιδιά αναγνώρισαν από μόνα τους την αξία του θεατρικού μαθήματος για την κοινωνικοποίηση.

Σχετικά με τα συναισθήματα που τους δημιούργησε η εμπειρία, όλα τα παιδιά επέλεξαν τη «χαρά» σχετικά με τη διαδικασία της παράστασης. Χαρά, ευχαρίστηση και ενθουσιασμός ήταν τα κυρίαρχα συναισθήματα στα παιδιά. Αισθήματα ανησυχίας, τα οποία θεωρούνται παραδοσιακά πως είναι ένας βασικός ανασταλτικός παράγοντας για τη συμμετοχή αυτιστικών ατόμων σε διαφόρων ειδών διαδικασίες, ελέγχθηκαν με επιτυχία και δεν προβλημάτισαν ιδιαίτερα.

Το επιμύθιο της όλης αυτής διαδικασίας είναι πως τα πολλαπλά οφέλη της θεατρικής αγωγής είναι «για όλους»: τυπικοί και αυτιστικοί μαθητές δείχνουν να απολαμβάνουν εξίσου τη θεατρική αγωγή και να επωφελούνται ισάξια. Οι διάφορες «ταμπέλες» που υπάρχουν στην εκπαιδευτική κοινότητα για τέτοια άτομα, θα έπρεπε να μη λειτουργούν ως εμπόδια για τη συμμετοχή αυτιστικών παιδιών σε εκπαιδευτικές δράσεις – καταλήγουν οι συγγραφείς.

Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, MSc
https://www.facebook.com/cconstantinoss/

 

Advertisements

One comment

  1. Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο, ευχαριστούμε Κωνσταντίνε, που το μοιράστηκες μαζί μας. Ίσως θα ήταν επίσης ενδιαφέρον, αν αντιστρέφαμε τη διαδικασία. Ποιες εμπερίες, δηλαδή, θα αποκομίζαμε άραγε εμείςοι ίδιοι, ως εκπαιδευτικοί και πολίτες, αν -σε παιχνίδι ρόλων- επιχειρούσαμε να ‘δούμε’ τον κόσμο, όπως τον προσλαμβάνουν τα παιδιά με αυτισμό; με ΔΕΠ-Υ; με σύνδρομα διαφόρων ειδών; με προβλήματα ακοής ή όρασης; Και τι θ’ αλλάζαμε στον τρόπο σκέψης αλλά και στον τρόπο διδασκαλίας μας μετά απ’ αυτό;
    Αναστασία Ν. Μαργέτη

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s