Συντάκτης: stagonelli

Vconcert «Eλληνικής Κλασικής Δημοτικής Μουσικής» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά με τη Βασιλική Καρακώστα

Σχετικά με τη συναυλία της Βασιλικής Καρακώστα στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, στις 28/2, προτάθηκε από τον Σίμο Παπαδόπουλο να γίνει ομαδική κράτηση εισιτηρίων. Έπειτα από επικοινωνία με το ταμείο του θεάτρου, αυτό είναι εφικτό και υπάρχουν ακόμα διαθέσιμα εισιτήρια των 10 ευρώ. Παρακαλώ όποιος/α επιθυμεί, ας μου στείλει ένα μήνυμα επιβεβαίωσης με το ονοματεπώνυμό του/της στο τηλέφωνο 6973061738 μέχρι αύριο το μεσημέρι, για να οριστικοποιηθεί η κράτηση.

 

Advertisements

ένα ΟΧΙ

Ο ήλιος λάμπει και σιγά σιγά θα μας ζεστάνει ξανά, όπως μόνο αυτός ξέρει να κάνει. Τα καταγάλανα νερά των θαλασσών θα μας καλέσουν για μια παροδική εναπόθεση των χειμωνιάτικων σκέψεών μας. Και αυτά θα τα καταφέρουν. Σε μερικές μέρες από σήμερα αυτά που σκεφτήκαμε, βιώσαμε, φοβηθήκαμε, ελπίσαμε θα αποτελούν μακρινό παρελθόν και θα επιστρέψουμε στη λατρεμένη κανονικότητα των προηγούμενων πέντε χρόνων. Όλα καλά θα πάνε λοιπόν, μέχρι το επόμενο ΟΧΙ. Το ΟΧΙ εκείνο, που δε θα αποτελεί εντεταλμένη επιλογή, αλλά πινέλο για να γράψουμε στους δρόμους και στις καρδιές μας την ελπίδα. Την ελπίδα αυτή που θα βγει με βία από μέσα μας, μην μπορώντας άλλο να καταπατείται.
Και όταν αυτό το ΟΧΙ ανάψει, θα κάψει παππούδες που πίνουν καφέ, γιαγιάδες που μετρούν τη σύνταξή τους, μπαμπάδες δεξιούς, αριστερούς, μαμάδες νοικοκυρές, φεμινίστριες, θείους προικοθήρες, ξαδέρφια ανύπαρκτα, φίλους αδελφούς στον έρωτα, στον αγώνα, στο διαδίκτυο, στο βόλεμα, μικρά παιδιά κρυμμένα σε ηλεκτρονικές κρυψώνες, για να μην πάρουν τους πυροσβεστήρες, αλλά τα σπίρτα και να ξεχύσουν τη φωτιά παντού.
Έτσι με τη φλόγα του, ίσως κάνει αυτόν τον κόσμο (κόσμημα) να λάμψει, όπως οφείλει.

Υ.Γ. Οι ωραιότερες μάχες είναι αυτές που δεν έχουμε δώσει ακόμα.
Σας σκέφτομαι, σας φιλώ και σας αγαπώ.
Η δική σας Έλλη, Σταγονέλλη, Στέλλα Λάντα.

Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΣΕΙΡΗΝΩΝ

The Scream

Μισητές, τέρατα, αρπακτικά θεωρηθήκαμε μέσα σε τούτο τον ντουνιά
Σε ταξιδιώτες τρομερούς, φόνισσες για τους πιο πολλούς
Μα για κοιτάξτε μας καλά, να απολογηθούμε θέλουμε ρητά
Δαίμονες είμαστε του νου και του δικού σας του μυαλού
Τραγουδάμε δυνατά μόνο σε ανοιχτά αυτιά
Το κερί και το σχοινί δε μας σταμάτησε στιγμή
Όνειρα, φόβους και σιωπές ταχθήκαμε να ψιθυρίζουμε στον καθένα σας
Βαρύ κλήρο κουβαλάμε, καθώς τους δαίμονές σας τραγουδάμε
Σε νέο δρόμο για τη λύτρωση σας οδηγάμε με σφοδρότερα πάθη να νικήσετε τα πάθη σας
Να μη φοβηθείτε την καταστροφή, αλλά να μάθετε από αυτή
Να μη δεθείτε στο κατάρτι της ανοχής, ούτε να χαθείτε φιλώντας μας
Αλλά μία και αμετάκλητη επιλογή του δαίμονά σας να κάνετε μέσα στον αδυσώπητο χαμό της ανθρωπότητας
Ξένοι, να κόψετε τους δεσμούς με την πατρίδα, που σας έντυσε με πανοπλία βαριά
Απαλλαγμένοι να χαρείτε την αδέσποτη αρετή σας
Γιατί αγαπημένοι ταξιδιώτες, η αρετή δεν εξουσιάζεται ανάλογα με την εκτίμηση ή την περιφρόνηση που θα της δείξεις, αλλά κατακτιέται στον δρόμο της καθημερινής λύτρωσης
Μιας λύτρωσης ανατριχιαστικής που δε θα ψέλνει στα αυτιά σας τραγούδια, μα θα βροντοφωνάζει: «Πολέμα!».

Έλλη (Στέλλα Λάντα)

Μαράσλειο Διδασκαλείο-Τέχνη και Πολιτισμός στο Σχολείο του 21ου αιώνα

 

ΑΦΙΣΑ ΑΘΗΝΑ 2015

Στις 13 και 14 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί Επιστημονική και Καλλιτεχνική διημερίδα με θέμα: «Τέχνη και Πολιτισμός στο Σχολείο του 21ου αιώνα» μέσω του προγράμματος ΘΑΛΗΣ με τίτλο: «Το θέατρο ως μορφοπαιδευτικό αγαθό και καλλιτεχνική έκφραση στην εκπαίδευση και την κοινωνία» . Όσοι επιθυμούμε να συμμετέχουμε στην οργανωτική ομάδα της διημερίδας, στην οποία είναι πρόεδρος ο Σίμος και να τον βοηθήσουμε, επικοινωνούμε μαζί του για να τον ενημερώσουμε ποια μέρα(αν δεν μπορούμε και τις δύο) και ποιες ώρες μπορούμε να είμαστε διαθέσιμοι.
Θα δοθεί βεβαίωση συμμετοχής.
Έναρξη: Σάββατο 13 Ιουνίου 2015, 9:00 π.μ.
Διάρκεια: 13&14 Ιουνίου 2015
Τοποθεσία: Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης, Μαρασλή 4, Αθήνα (Μετρό Ευαγγελισμός)

Το παραλήρημα του βασιλιά

ο λογος του βασιλια

Ένας βασιλιάς αγκομαχώντας φωνασκεί «Μα ποιοι είναι όλοι αυτοί;
Λουόμενοι σε παραλία ή μήπως μπήκα σε άλλη ιστορία;»
Σε σκάλα σιδερένια περπατεί με το δεκανίκι του να μουρμουρίζει στ’ αυτί
«Είμαι εγώ, είμαι εσύ… γίναμε πολίτες στη στιγμή!»
Σοφοί, φρουροί και χωρικοί γκρεμίζουν τα τείχη στη στιγμή
Ηλιαχτίδες φωτεινές, μα και θρασύτατες, τρελές
τυφλώσανε τον βασιλιά και τώρα πια μόνο τραγουδά
Με μια μέλισσα κυκλοφορεί που ζουζουνίζει από ‘δω και ‘κει
Ακούνε κοχύλια μαγικά και βλέπουν μπουμπούκια σφαλιστά
Μήπως να φωνάξουν τον σοφό, μα πού πήγε όλο το χωριό;
Τα βρήκε με το δεξί χέρι του βασιλιά; Μήπως του κάνουνε μπινιά;
Μα δεν ασχολείται με καρέκλες το χωριό, βότσαλο παίρνει και νερό
Φτιάχνει παραμύθι αληθινό που να ξυπνάει τον λαό
«Ξύπνα, ξύπνα βρε λαέ και αν παππούδες και γιαγιάδες δε θα βρεις, τα παιδιά να εμπιστευτείς για παραμύθια νέας εποχής»

Έλλη

Μαζί (Για τον Ανδρέα και τη Βάσω μας)

Σκιες εαυτών

Σαν θα με δεις θα μου μιλήσεις με λόγια που πάντα ήθελα να ακούσω
Σαν θα σε αγγίξω θα σου δώσω αγκαλιές που πρόσμενες να βρεις
Χαμένοι στο πάθος των προσμονών μας θα χαθούμε νιώθοντας τόσο μαζί, αν και μόνοι
Σαν βασιλέψει ο αυγερινός οι ηλιαχτίδες θα φανερώσουν τις πληγές μας και θα τις αντικρίσουμε τυφλωμένοι
Με μαχαίρια στο χέρι του ο καθένας μας θα είναι έτοιμος να ξεσκίσει τις πληγές του άλλου για να λυτρωθεί από το βάσανο ότι υπήρχαν πριν από αυτόν
Σαν τρέχουν οι ανείπωτες παλιές πληγές μας ο ίλιγγος της μνήμης τους θα μας φέρνει τη δίνη του παρόντος
Σαν κοιτάμε το παρόν, που χάνεται στο παρελθόν και ξεγλιστρά στο μέλλον, θα ζητάμε το μισό βήμα του άλλου που θα μας στηρίξει στο βάδισμα μας όσο και αν πονάμε από τις πληγές που δε μας έκανε αυτός
Σαν οι πληγές του ενός κοιταχτούν κατάματα με του άλλου, ποτιστούν και ζεσταθούν σαν να ήταν παιδιά μας βήματα θα πραγματωθούν για το άδραγμα του μαζί

Έλλη

Αντι..προσωπεία

ellh!!!!!!!!!

Ζήτησες να κρυφτείς πίσω από αυτό
Να το ξεγελάσεις με έναν άλλον σου εαυτό
Μα καθώς σε κοίταζε, σου ψιθύρισε ποιο κομμάτι από σένα είναι
Απορείς, θυμώνεις, χάνεσαι στη μοναξιά σου πίσω από το προσωπείο της αποδεκτής υπόστασής σου
Μα αυτό σου εγγυήθηκε μια αποκάλυψη χωρίς επικρίσεις

Έλλη

Μπορώ

steps

Στον δρόμο τον τραχύ ένα βήμα πραγματώνεται μπροστά με εκατομμύρια λέξεις του πίσω να στριφογυρνούν γύρω του
Σέρνει στην κίνησή του νερωμένα όχι και λασπωμένα ναι
Στην αναλώσιμη διάρκεια του εαυτού που το ορίζει, στέκει μετέωρο και αβέβαιο με κόκαλα που ριγούν στο ψύχος της λήθης και αστραγάλους που τρίζουν στην υγρασία της μνήμης
Το βήμα με ταυτότητα του το μπροστά και κατάρα του το πίσω δε γελιέται, προχωρά με υποσχέσεις του μπορώ και διασφαλίσεις του ψηλά
Διαλέγει φάρμακο πικρό για γιατρειά

(Ένα ευχαριστώ σε όλους εσάς, ερινύες του «Μπορώ» και του «Ψηλά» του προηγούμενου εργαστηρίου μας!!!)

Έλλη

Ελατού

Φωτο ελιαννας

To ταξίδι στη μικρή Ελατού, σε ένα χωριουδάκι έντεκα κατοίκων της ορεινής Ναυπακτίας, έφτασε στο τέλος του. Ταξίδι ζωής και πρωτόγνωρης εμπειρίας. Εκεί όπου η φύση, το δάσος, τα βουνά χάνουν την συνηθισμένη τους μορφή και τη θέση τους παίρνει η μαγεία. Εκεί όπου μια ομαδική αγκαλιά γίνεται καθημερινή ανάγκη. Εκεί όπου ένας άγνωστος άνθρωπος μέσα σε ελάχιστες ώρες γίνεται ένας οικείος συνταξιδιώτης. Εκεί όπου ο χρόνος σταματά και ο ρεαλισμός γίνεται ο χειρότερος εχθρός. Αυτό είναι η Ελατού, αυτό ήταν το ταξίδι μας.
Αυτό θέλω να είναι η ζωή μας. Καλή αντάμωση.

Ελάννα Βλάχου

Ενηλικίωση

1245054019

Ξύπνησα στο όμορφο παραμυθάκι μου
Μα κατευθείαν πέταξα το ροζ φόρεμα και τις στενές μου γόβες
Έδιωξα τον ξανθό πρίγκιπα που μου αναλογούσε και δώρισα το πλουμιστό παλάτι που κληρονόμησα
Περιφρόνησα το αξιοσέβαστο σόι μου με τους τίτλους ευγενείας του και έκλεισα τα αυτιά μου στις ταξικές διδαχές του
Πήρα τα νιάτα μου από το χέρι και κατεβήκαμε στον δρόμο της πολιτείας
Αν και θελήσαμε πολλά, μείναμε με τις απορίες αναπάντητες
Κανείς δεν απαντούσε, καθώς δε φορούσα το στέμμα μου…

Έλλη