Χωρίς κατηγορία

Για νέες κατηγορίες που μπορεί να προκύψουν και για δοκιμές

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΛΗΡ 19-20/5/18

Στις 19-20 Μαΐου έγινε το φετινό θεματικό εργαστήριο με θέμα «Βασιλιάς Ληρ». Υπήρξαν κοστούμια και όπλα που μας θύμιζαν μια άλλη εποχή ! Μια πραγματική υπερπαραγωγή! Και μην ξεχνάμε η Ελατού πλησιάζει!! 22 με 24 Ιουνίου. Λίγες μόνο θέσεις έχουν μείνει! Καμπανάκι νο 2 ΝΤΙΝ……

 

Advertisements

Εργαστηριο 12/5 και 8/6

Στις 12/5 έγινε το 13ο εργαστήριο της χρονιάς, με θέμα πρόσωπα και προσωπεία. Το επόμενο εργαστήριο, και τελευταίο θα γίνει, κατ’εξαίρεση λόγω κωλύματος του κ. Σίμου Παπαδόπουλου, την Παρασκευή 8/6 στις 19:00 αντί για το Σάββατο 9/6, στον ίδιο χώρο Καλλιρρόης 10, όπου θα γίνει και το κλείσιμο της σεζόν. Θα μοιραστούν και οι βεβαιώσεις του κύκλου εργαστηρίων 2017-2018 καθώς και του θεματικού εργαστηρίου «Βασιλιάς Ληρ».

 

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 17/3

Στις 17/3/18 έγινε το ενδέκατο εργαστήριο της φετινής ομάδας. Θέμα του ήταν ο Άμλετ του Σαίξπηρ. Πολύ δυνατό και πολύ θεατρικό εργαστήριο, εν αναμονή των υπολοίπων που έπονται! Σύντομα θα έχουμε και συνέχειαμε περισσότερο Σαίξπηρ!

 

 

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 17/3/18

Το μέλος της ομάδας μας Λίνα Μπασούκου μοιράστηκε μαζί μας κάποιες ιδέες για το εργαστήριο στις 17/3 με θέμα τον Άμλετ.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 17/03/2018, ΜΙΚΡΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΚΕΡΤΣΟ-ΜΠΡΕΧΤΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝ ΘΕΑΤΡΩ ΣΤΟΝ ΑΜΛΕΤ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ. ΑΠΌ ΛΙΝΑ ΜΠΑΣΟΥΚΟΥ

Τα παλιά τα χρόνια, τα καλά τα χρόνια…

κυλούσαν όλα στο βασίλειο ομαλά.

Καφεδάκι, τσιγαράκι,

βόλτες με το κότερο,

παρέες με celebrities,

μαθήματα μπαλέτου για τη βασίλισσα

και πρόβες με τις μπαλαρίνες για τον βασιλιά,

καμιά πουτανίτσα για τον πρίγκιπα,

πλαστά συμβόλαια,

κατάχρηση δημόσιου χρήματος,

θεάματα,

άφθονος άρτος…

Ώσπου οι όρκοι των εραστών κυλίστηκαν

σκορπίστηκαν

στην κρύα του θανάτου Αυλή.

 

Άνθρωποι αγαπητοί,

γλυκοί αδερφοποιτοί,

φοβάμαι τρομακτικά

λες και ζυγώνουν τρωκτικά.

Διωγμένοι απ’ το αμφιθέατρο

κι από το κάθε θέατρο

ηθοποιοί καθρέφτες

και του καθρέφτη κλέφτες.

Κάλυψη, συγκάλυψη,

των φόνων αποκάλυψη,

αλκοολική, διαβολική

των βασιλιάδων θεατρίνων η ψυχή

(κι όμως, η τέχνη οφείλει να ‘ναι πάντα

της σωφροσύνης θυγατέρα ταπεινή).

 

Κάποτε υπήρξε κάποιο δηλητήριο

το πιο κρυφό του φανερού μυστήριο

μα τώρα αρχίζει κι εμφανίζει

συμπτώματα μούχλας

κι ελαφράς κόπωσης

εξ ου και η αιτία

για μια αναπαράσταση· τελεία.

 

 

ΓΙΑ-ΑΝΑΡΤΗΣΗ-ΑΠΟ-ΤΟ-ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ-ΓΙΑ-ΤΟΝ-ΑΜΛΕΤ-ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ

Τρία χρόνια Ευτυχισμένο Πρίγκιπα του Όσκαρ Ουάιλντ! Χρονιές 14-15, 15-16 και 17-18, είμαι πραγματικά «ευτυχισμένος» που τις έζησα και τις 3! Και κάθε χρόνο ανακαλύπτω και κάτι καινούριο στο κείμενο!! Πραγματική μαγεία! Ποιο κοντά στο πνεύμα των ημερών δεν θα μπορούσε να ήταν. Σας εύχομαι όλους καλά Χριστούγεννα με υγεία και φώτιση!

 

  ομάδα 2014-2015

  ομάδα 2015-2016

  ομάδα 2017-2018

Σκέψεις με αφορμή το εργαστήρι στις 2 Δεκεμβρίου 2017. Από Εύη Μάμαλη.

Σκέψεις με αφορμή το εργαστήρι στις 2 Δεκεμβρίου 2017

Δύο βιβλία κι ένα κομμάτι ύφασμα είναι αρκετά για έναν εμψυχωτή να ανοίξει την πόρτα σε έναν ολόκληρο κόσμο πλασμένο από αρχέγονα υλικά αλλά τόσο ζωντανό και παρόντα ακόμα. Ήταν ένα εργαστήρι που μας κατέστησε δρομείς ενός μαραθωνίου με σημείο εκκίνησης τον Όμηρο και την Ιλιάδα του και τέρμα του το Θουκυδίδη με δώρα προσφερμένα μέσα από τη σοφία της Ιστορίας και ενδιάμεσους σταθμούς εμάς στο ιστορικό παρόν μας.

Το χέρι που απλώθηκε στην ομάδα την οδήγησε αργά και σταθερά από την περιήγησή της στις αράδες της Ιλιάδας  σε μία καταβύθιση στον οίκο του Θυμού, στα έγκατα του σώματος. Ο μεγάλος θυμός του Αχιλλέα προς την αλύγιστη – όπως εξάλλου προϊδεάζει και το όνομά του- εξουσία του βασιλέα Αγαμέμνονα ήταν η αφορμή για να ξετυλιχτεί το κουβάρι και να λυθούν τα νήματα που το συνθέτουν. Νήματα που περνούν μέσα από την αυτογνωσία και την προσωπική μας ανάπτυξη, το σχολικό εκφοβισμό, την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα και τη φύση της ανθρώπινης κοινωνίας αλλά και τον επειγόντως επίκαιρο προβληματισμό περί του ρόλου της αρχαιοελληνικής γραμματείας στο βίο του μαθητή της εποχής μας.

Το εργαστήρι αυτό ανέδειξε και απέδειξε την τρομακτική γύμνια και αφυδάτωση της σύγχρονης εκπαίδευσης που ξοδεύει την κρυμμένη σοφία της αρχαιοελληνικής γραμματείας στη διεκπεραίωση της ύλης και την τυπική της αξιολόγηση απωθώντας τα παιδιά από την πιθανότητα να συναντήσουν την ουσία της. Το να μεταμορφωθεί το παιδί σε Αχιλλέα, Αγαμέμνονα και Νέστορα, να τους «εμπεριέξει» μέσα στα ασφαλή πλαίσια της εμψύχωσης είναι ζήτημα και ζητούμενο όχι φιλολογικής ενημερότητας αλλά ψυχικής υγείας. Αυτό που τόσο ξερά προκρίνεται από το αναλυτικό πρόγραμμα ως κομμάτι της παιδαγωγικής στοχοθεσίας και αποκαλείται ενσυναίσθηση δεν είναι πράγμα απλό. Δεν θέλει μόνο γνώση των περιεχομένων αλλά και μία οξυδέρκεια από τον παιδαγωγό να διακρίνει την ευκαιρία να μεταφράσει το τυπικό υλικό της εκπαίδευσης από διδακτική ύλη προς διεκπεραίωση σε πεδίο διαπραγμάτευσης βασικών ερωτημάτων των παιδιών και των εφήβων περί του εαυτού τους και του κόσμου, περί του τρόπου που φτιάχνουμε κοινωνία και της τέχνης της διατήρησής της στο χρόνο σε μία φιλόξενη εκδοχή για την ψυχή.

Το χθεσινό εργαστήρι ήταν μία ακόμη τρανή απόδειξη ότι ο εμψυχωτής είναι τόσα παραπάνω εκτός από κάποιον που απλώς και μόνον εφαρμόζει τεχνικές του θεάτρου προκειμένου να διατρέξει τα περιεχόμενα και να ικανοποιήσει τους στόχους του. Ήταν μία βιωμένη εμπειρία του πώς και γιατί ο εμψυχωτής είναι κάποιος που συνδέει μεταξύ τους φαινομενικά ασύνδετα θέματα, του πώς δείχνει στους συμμετέχοντες τον τρόπο που η αρχέγονη αλήθεια είναι καθημερινά παρούσα μπροστά μας κι εκφαίνεται στις σχέσεις μας με τους άλλους. Με όχημα το θυμό αναδείχθηκε το πώς εγώ, εσύ, εμείς είμαστε δυνάμει και ταυτόχρονα Αγαμέμνονες, Αχιλλείς και Νέστορες. Αναδείχθηκε πως το να βιωθεί αυτό εκ των προτέρων μέσα στα ασφαλή πλαίσια της εμψύχωσης είναι ανθρωποποιητικό.

Τα γραπωμένα στα κεκτημένα σου δάχτυλα, η αδικία που σε πνίγει, η επιθυμία σου για συμφιλίωση και ο θυμός σου, θηριώδης ή κατασιγασμένος, που σε κοιτάζει κατάματα σε απόσταση ολίγων χιλιοστών ήταν όλα εκεί, στιγμιαία φωτισμένα με το μαγικό τρόπο του θεάτρου. Απώτατο επιχείρημα: ένα ουρλιαχτό από τα βάθη του οίκου της ψυχής, του σώματος. ενός σώματος που όταν καταδεχτεί να συρθεί στο έδαφος και συναινέσει να δηλώσει με μία κραυγή την αρχέγονη αλήθεια του, τότε η φιλοσοφία δεσπόζει εκ νέου αδύναμη και αιτείται την ταπεινή της απαρχή, να σιγομουρμουρίσει ξανά τις αφετηριακές της φράσεις μήπως και αυτή τη φορά τείνει πιο μακριά το χέρι προς την πολυπόθητη αλήθεια.

Για μία ακόμη φορά, δεν είναι οι τεχνικές που διδάχτηκαν. Είναι το πώς ο εμψυχωτής προσέφερε τα δώρα του στην ομάδα. Ένας κώδικας κάθε άλλο παρά εντυπωσιακός, με μία δύναμη ισχυρά διαπεραστική σαν του νερού που κατακρήμνισε σε λίγα λεπτά τις μεγαλόστομες και υπερφίαλες διακηρύξεις του δυτικότροπου πολιτιστικού οικοδομήματος και άφησε στο πεδίο του άρρητου τα συμπεράσματα. τόσο που η ομάδα να επιθυμεί μία επίμονη σιωπή για να μεταβολίσει ό,τι της προσφέρθηκε, με τα χέρια πεισματικά δεμένα στο τελετουργικό φινάλε του αποχαιρετισμού της στον κύκλο, συναισθανόμενη το ανεκτίμητο της αξίας αυτού του εργαστηρίου.

Δεν μένει παρά ένα βαθύ αίσθημα ευγνωμοσύνης για τη δοτικότητα της ομάδας και του εμψυχωτή που γέννησαν ένα τέτοιο συνταξίδεμα.

 

Εύη Μάμαλη

Pablo Neruda Πλημμύρες

Ευχή σαν προσευχή με όλους όσους μνημονεύουν τον μεγάλο ποιητή Pablo Neruda και το ποίημά του ΠΛΗΜΜΥΡΕΣ (μετάφραση από τα ισπανικά: Άννα Βάλβη, Cloe Varela Docampo, εκδ. Τολίδη).
Οι φτωχοί ζουν κάτω προσμένοντας να σηκωθεί / ο ποταμός μεσ’ την νύχτα και να τους φέρει στη θάλασσα / έχω δει μικρές κούνιες που αρμένιζαν, κομμάτια / σπιτιών, καρέκλες και μια σεπτή οργή / από μαυροκίτρινα νερά που μέσα τους συγχέονται ο ουρανός και ο τρόμος./ Για σένα μόνο είναι, φτωχέ, η πλημμύρα, για τη γυναίκα σου και το σπαρτό σου / για το σκύλο σου και το εργαλείο σου, για να μάθεις / να είσαι ζητιάνος. / Τα νερό δεν ανεβαίνει στα σπίτια των αφεντάδων / που τα χιονισμένα κολλάρα τους πετούν απ’ τα πλυντήρια. / Φάε αυτό τον ακαταμάχητο βόρβορο και αυτά τα ερείπια που κολυμπούν / με τους νεκρούς σου που τραβάνε γλυκά προς τη θάλασσα, / ανάμεσα στα φτωχικά τραπέζια και στα χαμένα δέντρα / που πάνε από τάφο σε τάφο δείχνοντας τις ρίζες τους. /

 

Σίμος Παπαδόπουλος

https://www.facebook.com/groups/153717491347664/

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 20-5 ΚΑΙ 10-6

Στις 20-5 και 10-6 είχαμε τα 2 τελευταία εργαστήρια της χρονιάς. Δύο πολύ ιδιαίτερα εργαστήρια, ειδικά το τελευταίο που είδαμε όλη την χρονιά μέσα από τα παράθυρα, ενώ πήραμε μια γεύση από το μέλλον!!! Στο τέλος το κεράκι έσβησε και μαζί του μια δημιουργική χρονιά!!
Πριν χαιρετηθούμε για το καλοκαίρι, λοιπόν, έχουμε άλλο ένα εργαστήριο, θεματικό πλέον (το κουκλόσπιτο του Ίψεν), αυτό το Σαββατοκύριακο, για να κλείσει αυτή η χρονιά όπως άρχισε, δυναμικά!