05 Σημειώσεις

Σημειώσεις που θεωρούμε σκόπιμο να μοιραστούμε με την ομάδα μας

πολλές μουσικές

Φίλε Ουγκοστίνε, φίλε, γιατί τελικά μοιάζουμε σε περισσότερα απ’ όσα η αγωνία της νιότης σου κι οι αντανακλάσεις του παρελθόντος μου μας αφήνουν να δούμε, απ’ το αργό κορμί μας με τα ισχνά φτερά του, απ’ την αρχή και το τέλος μας, ακολουθούν τα τραγούδια, ηλεκτρικά ή όχι, που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης του χαρακτήρα σου, και μέσω εσένα, εμένα. Από απόσταση ασφαλείας.

Απ’ εδώ, πατώντας αυτόν το μαγικό υπερσύνδεσμο Magic link, μπορείς να δανειστείς τα δανεικά μου τραγούδια (260MB) και να συνεχίσεις την εξερεύνηση.

Καλό ταξίδι.

mask1

(Μαριάννα συγνώμη αλλά δεν σε ηχοχράφησα κάπου, αν έχει κάποιος κάποιο ντοκουμέντο ας το προσθέσει)

Advertisements

Μια λέξη

Φίλε Ουγκοστίνε, φίλε, μιας και δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε παρά να μοιραστούμε, αυτό που ψάχνεις να βρεις δεν υπάρχει. Λάθεψες, από τη πρώτη στιγμή, χωρίς ίσως να το θέλεις, μα δε χρειάζεται άλλο να βασανίζεσαι. Παράτησέ τα, γύρνα το κεφάλι σου, ύστερα το σώμα σου, σύρε κι αυτά τα αδύναμα φτερά και γύρισε πίσω.

Ερωτήσεις δεν χρειάζεται να κάνεις, όλες οι απαντήσεις ειν’ λειψές. Κι αν ακόμη νομίζεις πως το πολύ φως μπορεί να ωφελήσει σε κάτι, είναι που μοιάζει με το βαθύ σκοτάδι του σπιτιού σου.

Μια απάντηση υπάρχει και μια λέξη μόνο. _

2015 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2015 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Sydney Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 11,000 times in 2015. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 4 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Μια φωτογραφία

Καλησπέρα,

όπως υποσχέθηκα, εδώ είναι διαθέσιμες οι φωτογραφίες από την καλοκαιρινή Ελατού:

IMG_4306

Το video από τα γυρίσματα του Σαββάτου εδώ  (όταν ολοκληρωθεί το upload)

Καλό καλοκαίρι, ελπίζω να βρούμε κάτι φωτεινότερο από το κλίμα των ημερών.

Γιώργος

ένα ΟΧΙ

Ο ήλιος λάμπει και σιγά σιγά θα μας ζεστάνει ξανά, όπως μόνο αυτός ξέρει να κάνει. Τα καταγάλανα νερά των θαλασσών θα μας καλέσουν για μια παροδική εναπόθεση των χειμωνιάτικων σκέψεών μας. Και αυτά θα τα καταφέρουν. Σε μερικές μέρες από σήμερα αυτά που σκεφτήκαμε, βιώσαμε, φοβηθήκαμε, ελπίσαμε θα αποτελούν μακρινό παρελθόν και θα επιστρέψουμε στη λατρεμένη κανονικότητα των προηγούμενων πέντε χρόνων. Όλα καλά θα πάνε λοιπόν, μέχρι το επόμενο ΟΧΙ. Το ΟΧΙ εκείνο, που δε θα αποτελεί εντεταλμένη επιλογή, αλλά πινέλο για να γράψουμε στους δρόμους και στις καρδιές μας την ελπίδα. Την ελπίδα αυτή που θα βγει με βία από μέσα μας, μην μπορώντας άλλο να καταπατείται.
Και όταν αυτό το ΟΧΙ ανάψει, θα κάψει παππούδες που πίνουν καφέ, γιαγιάδες που μετρούν τη σύνταξή τους, μπαμπάδες δεξιούς, αριστερούς, μαμάδες νοικοκυρές, φεμινίστριες, θείους προικοθήρες, ξαδέρφια ανύπαρκτα, φίλους αδελφούς στον έρωτα, στον αγώνα, στο διαδίκτυο, στο βόλεμα, μικρά παιδιά κρυμμένα σε ηλεκτρονικές κρυψώνες, για να μην πάρουν τους πυροσβεστήρες, αλλά τα σπίρτα και να ξεχύσουν τη φωτιά παντού.
Έτσι με τη φλόγα του, ίσως κάνει αυτόν τον κόσμο (κόσμημα) να λάμψει, όπως οφείλει.

Υ.Γ. Οι ωραιότερες μάχες είναι αυτές που δεν έχουμε δώσει ακόμα.
Σας σκέφτομαι, σας φιλώ και σας αγαπώ.
Η δική σας Έλλη, Σταγονέλλη, Στέλλα Λάντα.

ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΟΔΥΣΣΕΑ… ΤΩΝ ΔΥΣΚΟΛΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

Boy with torch in forest --- Image by © Image Source/Corbis

 

Πώς να στο πω…

Σαν κατακίτρινη φέτα καρπουζιού φάνηκε στις πόλεις το χτεσινό            φεγγάρι.

 

 

 

Σε πείσμα των καιρών…

Tα σπόρια του κοιτούσαμε που έπεφταν στο μπαλκόνι του καλοκαιριού.
Πώς να στο πω..
Τα μαζέψαμε το πρωινό. Μαρτυρούσαν για τα ταξίδια τους. Άνεμοι τα στριφογύριζαν στο καράβι του Οδυσσέα.
Σε πείσμα των καιρών…
Σάλπαραν. Αναζητούσαν νοτισμένο χώμα σε πέλαγο από έλατα.
Πώς να στο πω..
Περιστρέφονταν, κοντοζύγωναν και απομακρύνονταν από το κατάρτι.
Σε πείσμα των καιρών…
Περίμεναν τους καιρούς τους γόνιμους στα Πρόσωπα που καλούνται να τους φροντίσουν με αγάπη. Να τους μοιραστούν.
Πώς να στο πω..

Ο Οδυσσέας κάποτε ελευθέρωσε τα σπόρια στους άνεμους. Ήρθαν οι καιροί… να γίνουν δέντρο καρποφόρο. Όραμα Μας… σε πείσμα των καιρών.

 

«Ότι δεν γράφεται, ξεχνιέται» είχε πει κάποτε, κείνος ο Ψυχωμένος Οδυσσέας, στη λευκή θάλασσα.
Κι από χτες, οι Οδυσσέες ακολουθούν…

Danbury, Essex, England, UK --- Lanterns hanging from trees in forest --- Image by © Lottie Davies/cultura/Corbis

 

SOS
Η πρώτη αποστολή σχεδιάζεται. Όλοι ας γίνουμε το στήριγμα του Άλλου σαν σε κείνη τη διαδρομή στο φαράγγι. Ας αναμένουμε σύντομα την πυξίδα για το Όραμά Μας!

 

Αιμιλία ή αν θέλετε,

Οδυσσέας 26

ΣΕΙΡΗΝΑ

«Μια φωτιά είναι κρυμμένη
σε καθετί που βλέπεις.»
Βίκτωρ Ουγκώ

Έβαλε φωτιά
και στη Ρώμη
και στην Καρχηδόνα
και στην Αλεξάνδρεια

Με πυροτεχνήματα νυχτερινά
από στεναγμών
και ψιθύρων
υλικά
σαγηνεύει
του Εσύ τη σκοτεινιά

Καθηλωμένη
σε πάθη κι ενοχές
με άριες και σιωπές
αργοβουλιάζει
από ματιά σ’ άλλη ματιά
και σπάζει
και τα κατάρτια και τα δεσμά

 

Φλεγόμενη…

 

Αναστασία Ν. Μαργέτη
anamargeti@yahoo.gr

ΟΔΥΣΣΕΙΕΣ

«Οι Σειρήνες όμως έχουν ένα όπλο
πιο φοβερό και από το τραγούδι:
τη σιωπή τους.»
Φραντς Κάφκα

Έβαλε φωτιά
και στη Ρώμη
και στην Καρχηδόνα
και στην Αλεξάνδρεια

Πλήρωσαν τις ζημιές
και οι ασφαλισμένοι
και οι ανασφαλείς

Τώρα γυρεύουν κι άλλο

Ας μάθαιναν
πώς να υποδαυλίζουν
τις φωτιές
για να τις συντηρούν

Τότε έπαιρναν
μόνο
μέτρα
πυροπροστασίας

Φλεγόμενοι…

Αναστασία Ν. Μαργέτη
anamargeti@yahoo.gr

Σσσσ, συνάντηση χωρίς λίστες

Το επόμενο ραντεβού μας και ως ομάδα Εργαστηρίου Θεάτρου ΠΑΥΣΙΣ, ορίστηκε το Σάββατο 4 Ιουλίου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του προγράμματος «ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΩΣ ΜΟΡΦΟΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ» στο οποίο συμμετείχε και ο εμψυχωτής μας και θα κάνει έναν απολογισμό των πεπραγμένων στις 20:45 (ολόκληρο το πρόγραμμα εδώ)

Οι γνωστοί θα είμαστε εκεί από τις 8 που αρχίζει, αν κάποιοι θέλουν ακόμη να έρθουν για το κοκτέηλ ΚΑΙ φαγητό στις 10 θα σας περιμένουμε ❤

Το θέατρο βρίσκεται στην Αντισθένους 7 και Θαρύπου, 11743 Αθήνα, κοντά στη Φρατζή και Καλλιρόης.

Χάρτης εδώ

μαχ,
Γιώργος

(ΥΓ.: θα έχουμε και ντολμαδάκια χωρίς ατυχή δαχτυλάκια)

ελατού μου έλειψες είναι αλήθεια

Νομίζεις, πως όταν πας κάπου και περάσεις καταπληκτικά, ας πούμε σε μια εκδρομή 2-3 μέρες με γνωστούς και όχι, νομίζεις πως αυτό δεν πρόκειται να ξανασυμβεί.
Νομίζεις.

Έτσι ξεκίνησα κι εγώ, να νομίζω, όταν αρχίσαμε να συζητάμε για την καλοκαιρινή Ελατού. Σιγά μην είναι τόσο ωραία σαν τον Φλεβάρη. Καλά θα είναι δε λέω, αλλά αυτά συμβαίνουν μόνο μια φορά. Ίδια περίπου πρόσωπα, άντε να έρθουν 3-4 αγαπημένα μέλη της ομάδας, 4-5 νέα, τι θα αλλάξει? θα λείψουν κι άλλοι 4-5 που γνώρισες, που δέθηκες.
Τι θα είναι αυτό που θα την κάνει ξανά μοναδική, αν κάτι μπορεί να επαναληφθεί, τότε δεν ήταν ποτέ μοναδικό.

Κι από την άλλη, μια λογική σκέψη, μην ανεβάζουμε τις προσδοκίες μας, πάμε έτσι και καλά θα είναι, όλοι μαζί παρέα. Μην περιμένουμε την τέλεια εκδρομή.

Νόμιζα.

Ο παλιός Γιώργος, αυτός που στην αρχή της σχολικής χρονιάς επισκεύαζε ασανσέρ ίσως να έμενε εκεί. Αλλά τώρα οι εποχές άλλαξαν. Η εποχή του χαλκού πέρασε. Τώρα επισκευάζει κόκκινα αεροπλάνα. Τώρα μπορεί να σε κάνει να χαμογελάς, να αναρωτιέσαι. Η ελπίδα έρχεται.

Μπορώ λοιπόν από τώρα να σας υποσχεθώ ότι αυτή είναι η καλύτερη εκδρομή του κόσμου. Μόνο αυτή. Μόνο για εμάς που θα μπούμε στο πούλμαν τη Παρασκευή.

Με ξέρετε, δύσκολα λέω το ΝΑΙ.

Για τους υπόλοιπους, σας αγαπάμε έτσι κι αλλιώς ❤ όλοι εμείς τα ελατάκια.

Εδώ είναι σε πρώτη ελεύθερη προβολή τα πειστήρια του Φεβρουαρίου
(πρέπει να έχεις το σύνδεσμο για να δεις τα video, αν ενοχλούν κάποιον πείτε μου να τα κατεβάσω αλλά τα DVD δεν κυκλοφόρησαν σωστά),

Ενορχήστρωση: Σίμος Παπαδόπουλος

Φωτογραφίες/video: Ελίνα, Αποστόλης, Γιώργος*2, Μίνα, Ιουλία, Έλλη

Κείμενα: Αποστόλης, Βάνια, Έλλη, Μίνα, Μάρκεζ

Μοντάζ/Επιμέλεια: Adaptatsios 3os